بوي سيب - سفیر شهادت...

مسلم بن عقیل

او نماینده ی اعزامی سید الشهدا (علیه السلام) از مکه به کوفه برای بررسی اوضاع و بیعت گرفتن از کوفیان بود. در جنگ صفین نیز در لشکر امام علی (علیه السلام) رشادتهای زیادی را از خود به جا گذاشته بود.

امام حسین (ع) با نامه ای به کوفیان او را برادر*پسر عمو و فرد مورد اطمینان خود معرفی کرد. با ورودش به کوفه که در زمان نعمان بن بشیر بود تلاش زیادی برای دعوت مردم به بیعت با امام کرد که در نتیجه ی آن ۱۸۰۰۰نفر با او بیعت کردند.

به منظور مقابله با فعالیت حماسی او* یزید* ابن زیاد را والی کوفه نمود و او دستور دستگیری مسلم را داد. مسلم در خانه ی هانی پناه گرفت پس از دستگیری هانی ابن زیاد سران شهر را گرد آورد و آنان را با تهدید و تطمیع* مطیع خویش کرد و با ایجاد جوّ رعب و وحشت* مردم را از دور مسلم پراکنده نمود.

او در کوفه تنها و غریب و بی پناه گشت. در کوچه های شهر به تنهایی با سربازان ابن زیاد جنگید تا آنکه گرفتار شد. او را به قصر بردند و در بالای دارالاماره سر از بدنش جدا کرد و پیکرش را به زیر افکندند و سر او را با سر هانی نزد یزید فرستادند.

این واقعه ی دردناک همزمان با روز عرفه سال ۶۰ هجری اتفاق

افتاد.