قیس بن مسهر صیداوی

او از شهدای نهضت حسینی است که در کوفه به شهادت رسید. قیس از جمله جوانمردان شجاع و اشراف طایفه ی بنی اسد بود که همراه مسلم از مکه به کوفه آمد. پس از مدتی نامه ی مسلم را که حاوی خبر بیعت کوفیان بود به مکه برد و به سیدالشهدا علیه السلام تسلیم کرد و دوباره با نامه ای از امام برای جمعی از بزرگان کوفه مبنی بر حرکت حضرت به سوی آنان به سمت کوفه بازگشت. او در منطقه ی قادسیه توسط حصین بن نمیر که از سران سپاه کوفه بود دستگیر شد که قبل از دستگیری نامه ی امام را از بین برد. تلاش ابن زیاد برای دستیابی به نام کسانی که مخاطب نامه بودند بی نتیجه ماند. او به بهانه ی اینکه میخواهد در حضور مردم امام و پدرش علی(ع) را لعن کند بر بالای منبر رفت و پس از حمد و ثنای الهی بر امام علی،امام مجتبی و امام حسین(ع) درود فرستاد و ابن زیاد و پدرش را لعن کرد و مردم را به یاری سیدالشهدا علیه السلام فراخواند. وقتی خبر به ابن زیاد رسید دستور داد او را از بالای قصر به زیر افکندند و او نیز اینگونه پیشتاز شهدای کربلای حسینی گشت.

مسلم بن عقیل

او نماینده ی اعزامی سید الشهدا (علیه السلام) از مکه به کوفه برای بررسی اوضاع و بیعت گرفتن از کوفیان بود. در جنگ صفین نیز در لشکر امام علی (علیه السلام) رشادتهای زیادی را از خود به جا گذاشته بود.

امام حسین (ع) با نامه ای به کوفیان او را برادر*پسر عمو و فرد مورد اطمینان خود معرفی کرد. با ورودش به کوفه که در زمان نعمان بن بشیر بود تلاش زیادی برای دعوت مردم به بیعت با امام کرد که در نتیجه ی آن ۱۸۰۰۰نفر با او بیعت کردند.

به منظور مقابله با فعالیت حماسی او* یزید* ابن زیاد را والی کوفه نمود و او دستور دستگیری مسلم را داد. مسلم در خانه ی هانی پناه گرفت پس از دستگیری هانی ابن زیاد سران شهر را گرد آورد و آنان را با تهدید و تطمیع* مطیع خویش کرد و با ایجاد جوّ رعب و وحشت* مردم را از دور مسلم پراکنده نمود.

او در کوفه تنها و غریب و بی پناه گشت. در کوچه های شهر به تنهایی با سربازان ابن زیاد جنگید تا آنکه گرفتار شد. او را به قصر بردند و در بالای دارالاماره سر از بدنش جدا کرد و پیکرش را به زیر افکندند و سر او را با سر هانی نزد یزید فرستادند.

این واقعه ی دردناک همزمان با روز عرفه سال ۶۰ هجری اتفاق

افتاد.