حسين(عليه السلام)

آخرين مناجات در واپسين لحظات:

((اي خدايي كه مقامت بس بلند* غضبت شديد* نيرويت بالاتر از هر نيروست* تو

كه از مخلوقات خو مستغني هستي و در كبر يابي و عظمت فراگيري* به آنچه بخواهي

توانايي* رحمتت به بندگانت نزديك است* وعده ات صادق* نعمتت شامل* امتحانت

زيبا* به بندگانت كه تو را بخوانند نزديك و به آنچه آفريده اي احاطه داري...

من در حال نياز تو را خوانم و در حال فقر بسوي تو روي آورم* ترسان به

پيشگاهت فزع مي كنم* غمگين در برابرت ميگريم* از تو مدد ميطلبم كه ناتوانم*

خود را به تو وا ميگذارم كه كفايت كننده اي*  خدايا در ميان ما و قوم ما داوري

كن كه آنان از راه مكر و حيله وارد شدند و دست از ياري ما برداشتند و ما را كه

فرزندان پيامبر و حبيب تو محمد(ص) هستيم به قتل رساندند* پيامبري كه به رسالت

خويش انتخاب نموده و امين و حيش قرار داده اي* اي خدا* اي مهربانترين* در

حوادث بر ما گشايش و در پيشامدها بر ما خلاصي عنايت فرما اي خدا.... در

مقابل قضا و قدر تو شكيبا هستم اي پروردگاري كه به جز تو خدايي نيست. اي

فرياد رس دادخواهان كه مرا جز تو پروردگاري و معبودي نيست* بر حكم و تقدير

تو صابر و شكيبا هستم. اي فرياد رس آنكه فريادرسي ندارد* اي هميشه زنده اي كه

پايان ندارد* اي زنده كننده ي مردگان* اي خدايي كه هر كسي را با اعمالش مي

سنجي* در ميان من و اين مردم حكم كن كه تو بهترين حكم كنندگاني.

و آنگاه حضرت صورت به خاك گذاشت و گفت:

{بسم الله و في سبيل الله و علي

مله رسول الله(ص)}