خیمه گاه
محلی که کاروان حسین(ع) پس از رسیدن به سرزمین
کربلا در آن محل فرود آمد و خیمه زد*را خیمه گاه
حسینی گویند. منطقه از آب فاصله داشت و با یک
سلسله تپه ها که از شمال شرقی تا جنوب غرب کشیده
میشد محاصره شده بود. خیمه گاه از میدان
جنگ فاصله داشت ولی سپاه انبوه کوفه محل خیمه گاه
را نیز در محاصره داشت. خیمه های افراشته شده در
محل* برخی برای اسکان افراد بود و برخی خیمه ی آب*
آذوقه و امکانات. خیمه ی اصحاب از خیمه ی بنی هاشم
جدا بود. آرایش خیمه های حسینی حالت نعل اسبی را
داشت. در پشت این خیمه ها خندقی کنده شده بود تا
از آن سمت مورد تهاجم دشمن قرار نگیرد. مهمترین
خیمه های برپا شده از این قرار بوده است:
1-خیمه ی امام حسین(ع)* 2-خیمه ی حضرت زینب که
پشت خیمه ی امام قرار داشت* 3-خیمه ی امام سجاد(ع)
* 4-خیمه قمر بنی هاشم که پیشاپیش همه ی خیمه ها
بود* 5-خیمه بنی هاشم که اطراف خیام زنان و اطفال
بوده است* 6-خیمه یاران و اصحاب* 7-خیمه شهدا
( پیکر شهدای عاشورا که از میدان رزم به مقابل خیمه
گاه آورده میشد و در خیمه شهدا قرار میگرفت ) پس
از شهادت امام حسین(ع) دشمن به خیام حمله آورد و
آنها را غارت نمود و به آتش کشید.
| + نوشته شده در چهارشنبه نوزدهم دی 1386 | ساعت16:5 | توسط حسين |
